tag:blogger.com,1999:blog-44573534056605421222011-11-13T04:45:58.491-08:00Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.comBlogger451100tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-8386926336417484042011-11-04T09:03:00.000-07:002011-11-04T09:04:37.272-07:00<p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" >Ακούω γύρω μου όλο και συχνότερα μαθητές να ονειρεύονται το μέλλον τους με βάση εσφαλμένες προκαταλήψεις (πλέον) του παρελθόντος. </span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" >Στοχεύουν σε <b>ΑΕΙ</b> με <b>υψηλή βάση, </b>αντί να στοχεύουν σε <b>τμήματα</b> με κριτήριο το τι θέλουν να σπουδάσουν, τις προοπτικές απορρόφησης, το επιστημονικό υπόβαθρο που παρέχουν ή την επιστημονική και τεχνική κατάρτιση των καθηγητών.</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" >Όσον αφορά την διάκριση μεταξύ ΑΕΙ – ΑΤΕΙ , πλέον η θεμελιώδης διαφορά τους έγκειται στο γεγονός ότι τα ΑΤΕΙ έχουν (συνήθως) περισσότερα εργαστήρια (υποχρεωτικές ώρες παρακολούθησης). Όσον αφορά την παροχή σπουδών και τα δύο παρέχουν <b>ανώτατη </b>εκπαίδευση και κατάρτιση σε γνωστικά αντικείμενα επιστημών ή εφαρμοσμένων επιστημών. Γεγονός είναι επίσης ότι υπάρχουν ΑΤΕΙ με μοναδικό αντικείμενο σπουδών στην Ελλάδα. Παραδείγματος χάριν το τμήμα Φωτογραφίας, το τμήμα Αυτοματισμού, το τμήμα Φυσιοθεραπείας και πολλά ακόμη εντοπίζονται μόνο σε ΑΤΕΙ.</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" >Όσον αφορά το επίπεδο σπουδών που παρέχουν τα ΑΕΙ και τα ΑΤΕΙ δεν υπάρχει καμία διαφορά. Και στα δύο ιδρύματα, είναι προϋπόθεση για το διορισμό καθηγητή να έχει Διδακτορικό Δίπλωμα (<span lang="EN-US">PhD</span>) και πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων (<span lang="EN-US">Technical</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Papers</span>). (Πριν 10 χρόνια μπορούσαν να διοριστούν σε ΑΤΕΙ καθηγητές με Μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών – <span lang="EN-US">MSc</span>. Πλέον όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο.) Το γεγονός αυτό υποδηλώνει τη μέγιστη επιστημονική κατάρτιση των καθηγητών ΑΤΕΙ.</span></p> <p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" >Επίσης, ένα λάθος κριτήριο είναι η επιλογή τμήματος λαμβάνοντας υπόψη ως θετικό την υψηλή του βάση (μόρια εισαγωγής). Η βάση ενός τμήματος για το έτος εισαγωγής, καθορίζεται από τα μόρια του τελευταίου που εισήχθη αυτό το έτος. Ας πάρουμε ως παράδειγμα ένα τμήμα που το έτος 2011 μπορούσε να δεχτεί 100 φοιτητές. Αν από τους 100 που το δήλωσαν οι 99 είχαν 19000 μόρια και ο 100^ος είχε 11000 μόρια, η βάση του τμήματος για το έτος 2011 θα ήταν 11000! Είναι σαφές λοιπόν ότι η βάση ενός τμήματος δεν προδικάζει ούτε το επίπεδο σπουδών, αλλά ούτε το επίπεδο των φοιτητών του.</span></p> <span style="font-size: 11pt; line-height: 115%; "><span class="Apple-style-span" >Ελπίζω σύντομα να ξεπεραστούν οι λάθος κρίσεις και οι εσφαλμένες αντιλήψεις. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα τα ΑΤΕΙ είναι καλά, αλλά το ίδιο ισχύει και για τα ΑΕΙ. Υπάρχουν καλά και «κακά» ακαδημαϊκά τμήματα, όχι ΑΕΙ και ΑΤΕΙ.</span></span><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" ><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; line-height: 17px;"><br /></span></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-838692633641748404?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-58940300466964237632010-08-23T15:36:00.000-07:002010-08-23T15:51:58.498-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://aiolos.pblogs.gr/files/f/165066-%CE%9D%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B3%CE%AF%CE%B1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; " src="http://aiolos.pblogs.gr/files/f/165066-%CE%9D%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B3%CE%AF%CE%B1.jpg" border="0" alt="" /></a><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color:#551A8B;"><u><div class="te" style="font-family: Consolas, 'DejaVu Sans Mono', 'Courier New'; font-weight: bold; margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; color: rgb(0, 0, 0); -webkit-text-decorations-in-effect: none; font-size: medium; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><br /></span></span></div></u></span></div>"Έχω γεράσει και δεν βλέπω από δω ποια είναι η Πηνελόπη ποια η Καλυψώ..<div>Ποιος ξέρει ποιος σαλπάρισε στο γιαλό; Ο Οδυσσέας ή μήπως η Καλυψώ;"</div><div><br /></div><div>Και εκεί που νιώθεις ότι κάποιες στιγμές είναι βαθιά κρυμμένες σε επτασφράγιστα ημερολόγια του παρελθόντος, μια σπίθα σε επαναφέρει στην πραγματικότητα. Λίγο πριν κοιμηθείς σε ξυπνάει ο δεύτερος κυβερνήτης για να δέσεις εσύ το σκάφος. Και μόλις ξυπνήσεις, λίγο έξω από το λιμάνι, νιώθεις κάτι ανεκπλήρωτο. Αλλάζεις πορεία και συνεχίζεις το ταξίδι! Δεν σε ένοιαξε ποτέ ο προορισμός! Ένα ατέλειωτο ταξίδι κυνηγούσες...</div><div><br /></div><div>Τι σημασία έχει πια τι θα κάνω; Πόσο οξύμωρο είναι αυτό το σχήμα; Εγώ είμαι ο κυβερνήτης, αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ στη θάλασσα. Την ερωτεύτηκα μικρός... Λάθος ή σωστό, είναι πάνω από μένα!</div><div><br /></div><div>//Άλλο ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα σε μια από χρόνια αποκρυπτογραφημένη ψυχή//</div><div><br /></div><div>Καληνύχτα και Καλή βάρδια...</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-5894030046696423763?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-70480574201045725602009-12-10T06:04:00.000-08:002009-12-10T06:24:12.879-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.gadgetlife.gr/LH2Uploads/DefaultItemPics/4990_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 239px; height: 239px;" src="http://www.gadgetlife.gr/LH2Uploads/DefaultItemPics/4990_1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Η μια πτυχή του χαρακτήρα μου χαίρεται να βλέπει ανθρώπους και να μιλά μαζί τους. Να παίζει επιτραπέζια και να χαζεύει γενικώς. Να συχνάζει σε συνοικιακά παρεΐστικα φοιτητοστέκια, καφέ και μπαρ. Να κοιμάται και να ξυπνάει όποτε θέλει. Να κάνει βόλτες και ταξίδια και να βλέπει καινούργια μέρη. Να δημιουργεί, να παίζει μουσική, να γράφει σενάρια, να σκηνοθετεί και να φτιάχνει θεατρικές ομάδες. Να κάνει συναυλίες.<br /><br />Όμως η άλλη πτυχή, απολαμβάνει να βρίσκεται μέσα σε αμφιθέατρα. Να κάνει επιστημονικές έρευνες και πάσης φύσεως εργασίες. Να κάνει επιστημονικές διαλέξεις και παρουσιάσεις. Να διδάσκει όποιο κι αν είναι το αντικείμενο. Να ερευνά νέους τρόπους διδασκαλίας και οργάνωσης μαθημάτων. Να εντοπίζει ελλείψεις ασφάλειας πληροφοριακών συστημάτων και να κρυπτογραφεί τα πάντα. Να κατασκευάζει μαθηματικά μοντέλα, αλγορίθμους, να φτιάχνει γραφικές παραστάσεις και διαγράμματα.<br /><br />Μήπως τελικά το ενδιαφέρον μου για τα ζογκλερικά πηγάζει από την ανάγκη του να εξισορροπήσω αυτές τις δύο διαφορετικές πτυχές του εαυτού μου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-7048057420104572560?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-76575430580633778822009-10-29T08:14:00.000-07:002009-10-29T08:22:47.187-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/Sumxdfud2lI/AAAAAAAAAFQ/HIZJaqBOvHI/s1600-h/infomathics.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 203px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/Sumxdfud2lI/AAAAAAAAAFQ/HIZJaqBOvHI/s320/infomathics.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398040748670966354" border="0" /></a><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Σύντομα θα βρίσκεται κοντά σας μια συνδυαστική προσπάθεια, που ευελπιστεί να εμπνεύσει ακόμη περισσότερο, όσους τους συγκινούν οι επιστήμες, τα μαθηματικά, οι υπολογιστές αλλά και ο συνδυασμός όλων αυτών στην πράξη!<br /><br />Ο λόγος για το "<a href="http://infomathics.blogspot.com/">Info|Math|icS</a>"!<br />"Info" όπως λέμε "Informatics"...<br />"Math" όπως λέμε "Mathematics"... και...<br />"icS" όπως λέμε "Science" αλλά από την άλλη πλευρά! (= η επιστήμη αλλιώς!)<br /><br />Απευθύνεται σε μαθητές - φοιτητές - επαγγελματίες - συνταξιούχους που θέλουν να πλησιάσουν τις επιστήμες από μια άλλη πλευρά!<br /><br />Περιμένουμε εναγωνίως τα σχόλια σας, τις προτάσεις σας και ότι σας έρθει στο μυαλό που πιστεύετε ότι σχετίζεται με το ζήτημα!<br /><br />Καλή αρχή να έχουμε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-7657543058063377882?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-37774160259050773162009-07-29T04:16:00.000-07:002009-07-29T04:20:34.419-07:00<div style="text-align: center;" class="te">Όταν λοιπόν την πρωτοείδε, ένιωσε πόσο ήτανε ξένος</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Την αχρηστία των μαρμάρων και των γλυκών συγχορδιών</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Τα ρούχα του και τα μαλλιά του μοιάζαν μιας άλλης ηλικίας</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Ήταν κάποιος περασμένος κι αυτή ήταν τ’ άγνωστο παρόν<br />-<br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Αυτή ήταν τα καινούργια στέκια, με τον πορτιέρη που διαλέγει</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Αυτή ήταν που άλλαζε τις θέσεις στις λίστες επιτυχιών</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Ήταν το τέμπο move your body, κι ήταν ο θάνατος της γλώσσας</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Κι ήτανε μπιτ που σπάει με βία το έμμετρό του παρελθόν<br />-<br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Τα δυο τους μάτια πάντως μοιάζαν, κάπου θα υπήρχε η ίδια ρίζα</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Πως άρχισε μια κοινωνία, αυτή εν κινήσει, αυτός κυρτός</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Δεν είχε δίλημμα, σε κείνην θ’ απευθυνόνταν τα γραπτά του</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Και ο ψαλμός του στο χορό της θα ’βγαινε τελετουργικός<br />-<br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Η εποχή μύριζε θειάφι, παντού κυκλοφορούσε χρήμα</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Και από τα cabrio που δονούνταν βρεγμένα ανέμιζαν μαλλιά</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Η αγάπη μέσ' σ’ αυτό το κάδρο ήταν του δρόμου οι πικροδάφνες</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Έμοιαζε να 'ναι εκτός πεδίου, μα υπήρχε μες τη μυρωδιά<br />-<br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Της πρωτομίλησε με φόβο το βράδυ του γλυκού Σαββάτου</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Που τα κανάλια δείχνουν σόου να σβήσουν την παλιά γιορτή</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Σε κάποιο κλαμπ έξω απ’ το χρόνο, τον κυκλικό που υπάρχει Πάσχα</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Πήγε και τσούγκρισε τ’ αυγό της και σπάσανε κι αυτός κι αυτή<br />-<br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Κι όταν φιλήθηκαν εκείνη ένιωσε πόσο ήτανε ξένη</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Την αχρηστία του ωροσκοπίου και των καλών συγκυριών</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Ένιωσε μια καινούρια οδύνη να ξετυλίγει τα μαλλιά της</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">κι ένα αεράκι να της φέρνει το μέλλον απ’ το παρελθόν<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">Στίχοι - Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-3777416025905077316?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-54372883953382035132009-07-22T07:12:00.000-07:002009-07-22T07:25:54.749-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.dugnorth.com/blog/uploaded_images/simple-machines-kit.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 250px; height: 249px;" src="http://www.dugnorth.com/blog/uploaded_images/simple-machines-kit.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Today I was trying to explain myself how it works. I really do not know how to explain how it works. And it is true; the fact that I do not know how to explain how this works is still unexplained... And how I could believe that I know how to explain how this thing works?<br /><br />So then you may believe that it is a simple machine, but there is a f#^%$ing "but". There is a big fat "but", but it doesn't matter. As we discussed earlier, this but is still there. Nobody can move it from there. Neither a bat nor a bat, because it is only one "but", nothing else but a "but"!<br /><br />Is there any question?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-5437288395338203513?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-88358025949886464722009-07-20T02:11:00.000-07:002009-07-20T03:41:05.204-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.photozo.com/album/data/500/piano.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 188px; height: 254px;" src="http://www.photozo.com/album/data/500/piano.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Κι αντί να γράφεις μουσική μασάς οδοντογλυφίδες ή στραβώνεις μπατονέτες. Και αντί να ψάχνεις το σήμερα, κολλάς στο χθες. Και τι θα γίνει αν μια μέρα αλλάξουν τα πάντα, όπως σήμερα ας πούμε?<br />Τι θα συμβεί αν ο ήχος του βουΐσματος είναι διαφορετικός από άλλες φορές? Ποιός θα αναρρωτηθεί όταν διαβάσει ένα μήνυμα διαφορετικό από τα άλλα?<br /><br /><br />Μη ρωτάς άλλο... "Σταμάτα" και "Φύγε"....<br />Κι αν τελικά φύγεις, να ξαναγυρίσεις ή μήπως όχι?<br />Κι αν γυρίσεις θα είναι κάτι εδώ ή μήπως θα έχει φύγει?<br />Κι αν είναι εδώ θα είναι δικό σου ή μήπως κάποιου άλλου?<br />Κι αν είναι δικό σου... Τι θα γίνει αύριο?<br />Θα ξαναρχίσουμε να αναρρωτιόμαστε?<br />Και από ότι φαίνεται το σπίτι θα έχει θέα θάλασσα. Και ο καινούργιος server θα έχει και καλή μνήμη. Εσυ όμως? θα θυμάσαι?<br /><br />Σήμερα θα με ματώσεις λίγο παραπάνω... Ξεκίνησες με χάδι, έγινε χαστούκι... Το χαστούκι έγινε γροθιά... Η γροθιά, αγκωνιά... Και τώρα με μαχαιρώνεις... Η εν λόγω ακροβασία θέλει προσοχή! Θέλει σιγουριά και σταθερότητα, γιατί αν κάτι πάει στραβά και δεν πετύχει, μπορεί να φύγω μακριά...<br /><br />Σου έκανε εντύπωση η ανθεκτικότητά μου, ο μη ρατσισμός μου, η υπομονή μου... Τι κι αν όλα τελειώσαν... "<span style="font-style: italic;">Νά μαστε πάλι εδώ Αντρέα, οι δρόμοι τρέχουν χιαστί...</span>"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-8835802594988646472?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-84168280481882082042009-07-15T01:18:00.000-07:002009-07-15T01:30:06.654-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://thephotizo.com/wp-content/uploads/2007/01/reality-check.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 360px; height: 396px;" src="http://thephotizo.com/wp-content/uploads/2007/01/reality-check.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">"Φτάσε στον πάτο εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω και δες την ευτυχία κρυμμένη, κομμένη και ραμμένη για σένα που κλαίς σε κάθε πτώση. Ισχύς εν τη ενώσι ψυχή μου κι έλα μαζί μου στον πάτο!"</span> - Ζακ Στεφάνου -<br /><br />Κι αν δεν αντέξεις στο τέλος την πραγματικότητα, το λάθος είναι καθαρά δικό σου που δεν την έφερες στα μέτρα σου. Ένα παιχνίδι είναι που τους κανόνες τους ορίζεις εσυ. Είναι δυνατόν να χάσεις?<br /><br />Μου τη σπάτε όταν λέτε "έτσι είναι η ζωή"! Το "έτσι" ποιός το καθορίζει? Η "μοίρα", η "αστρολογία" είναι όροι φάλτσοι που δημιούργησε το εξ ορισμού φάλτσο ανθρώπινο μυαλό! Ας μη γινόμαστε παρανοϊκοί! Δεν είναι απαραίτητο! Ανα πάσα στιγμή μπορεί να παραιτηθεί!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Άσκηση</span>: Να δημιουργηθεί κόσμος που να πληρεί τις προϋποθέσεις μας. Δεν υπάρχει περιορισμός στη χρήση υλικών και άϋλων. (διάρκεια εξέτασης: Αόριστη)<br /><br />Οι λύσεις να απαντηθούν στα σχόλια!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-8416828048188208204?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-2888104795531880812009-07-10T07:21:00.000-07:002009-07-10T07:22:56.312-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.electricitybook.com/nikola-tesla-birthday/tesla-age40.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 290px; height: 378px;" src="http://www.electricitybook.com/nikola-tesla-birthday/tesla-age40.jpg" alt="" border="0" /></a>Οι ηλεκτροκινητήρες, η παραγωγή ενέργειας, η μεταφορά ηλεκτρισμού σε μεγάλες αποστάσεις και το ραδιόφωνο είναι μερικές από τις λαμπρές εφευρέσεις του Νίκολα Τέσλα, του Σέρβου ηλεκτρολόγου μηχανικού που γεννήθηκε σαν σήμερα, πριν από 153 χρόνια.<!--PIC2--><p> Γεννημένος στο Σμίλιαν της –τότε– αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας, ξεκίνησε την ερευνητική του σταδιοδρομία ως υπάλληλος μιας εταιρείας τηλεφωνίας στη Βουδαπέστη το 1881, σε ηλικία 24 ετών, έχοντας ήδη σπουδάσει φυσική και μαθηματικά. Ενώ εργαζόταν σε ένα πάρκο, του ήρθε η έμπνευση να λύσει τις εξισώσεις που περιγράφουν το περιστρεφόμενο μαγνητικό πεδίο.</p><!--PIC3--><p> Ωστόσο, η ανακάλυψη με την οποία έμεινε στην ιστορία ο Τέσλα είναι το ηλεκτρικό δίκτυο –ο θεμέλιος λίθος της σημερινής εποχής. Αν και παραγκωνισμένος στην ιστορία από τον Τόμας Έντισον, ο Τέσλα συνεργάστηκε πολλά χρόνια με τον Έντισον, βελτιώνοντας κάποιες από τις προηγούμενες εφευρέσεις, στις οποίες έδωσε πρακτική αξία.</p><!--PIC4--><p> Ο Τέσλα ήταν αυτός –και όχι ο Έντισον– στον οποίο οφείλουμε την ηλεκτρική ενέργεια στις πρίζες μας, καθώς και τα εργοστάσια που παράγουν μεγάλες ποσότητες ενέργειας. Κατάφερε να βγει νικητής στη «μάχη των ρευμάτων» μεταξύ των δύο αντρών. Ο Έντισον ήταν πεπεισμένος ότι το συνεχές ρεύμα θα άνοιγε το δρόμο για την παραγωγή και διανομή ενέργειας. Ο Τέσλα κατάφερε να αποδείξει ότι το εναλλασσόμενο ρεύμα είναι πολύ πιο αποτελεσματικό. </p><!--PIC5--><p> Ο «φωτισμένος» επιστήμονας δεν είχε, δυστυχώς, τέλος αντάξιο της υστεροφημίας του: τα δέκα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε σε μια σουίτα δύο δωματίων στο New Yorker Hotel, πάμφτωχος και χρεωμένος, καθώς είχε πωλήσει τις πατέντες του. Δικαιώθηκε, ωστόσο, μετά θάνατον, όταν ο Ανώτατο Δικαστήριο της Νέας Υόρκης αποφάσισε ότι πατέρας του ραδιοφώνου είναι ο Τέσλα και όχι ο Μάντισον.</p><!--PIC6--><p> <span style="font-style: italic;">Πηγή: The Guardian</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-288810479553188081?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-46623312725625190142009-07-10T07:15:00.000-07:002009-07-10T07:18:34.630-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.kid-at-art.com/icons/kidatart-final.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 504px; height: 312px;" src="http://www.kid-at-art.com/icons/kidatart-final.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-4662331272562519014?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-52322466626702246972009-07-06T05:03:00.000-07:002009-07-06T05:25:49.299-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.hotelnavarone.gr/greek/images/hotelnavarone_pylos.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 341px; height: 226px;" src="http://www.hotelnavarone.gr/greek/images/hotelnavarone_pylos.jpg" alt="" border="0" /></a>Καιροσκόπων τα ραντεβού εξετέλεψαν εκ παιδιώθεν. <άγνωστος ποιητής><br /><span style="font-style: italic;">Είστε σίγουροι ότι θέλετε να συνεχίσετε? Τα Windows δε φέρουν καμμιά ευθύνη για τα ψυχολογικά προβλήματα που ίσως σας δημιουργηθούν μετά το πέρας της ανάγνωσης αυτού του post!</span><br /><br />Πως λεγόταν να δεις εκείνο το τραγούδι που είχα ακούσει χωρίς να παίζει κάπου? Α ναι! "<span style="font-weight: bold;">Χάλια</span>". Ήταν του Φοίβου Δεληβοριά... Ή μήπως λεγόταν "<span style="font-weight: bold;">Θα μαι κοντά σου όταν με θες</span>" και ήταν του Αλκίνοου Ιωαννίδη? Ή μήπως "<span style="font-weight: bold;">Να μαστε πάλι εδώ..</span>" κι ήταν του Μανώλη Ρασούλη? Ή μήπως μια διασκευή ποτ πουρί του "<span style="font-weight: bold;">Εκείνη</span>" και του "<span style="font-weight: bold;">Έχω μια λέξη</span>"?<br />Ή μήπως το "<span style="font-weight: bold;">Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω</span>" το "<span style="font-weight: bold;">Δεν ξέρω τι να τραγουδήσω</span>", το "<span style="font-weight: bold;">Σώσε με</span>", το "<span style="font-weight: bold;">Στα ίδια μέρη</span>", το "<span style="font-weight: bold;">Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις</span>", "<span style="font-weight: bold;">Το πιο μακρύ ταξίδι μου</span>", το "<span style="font-weight: bold;">Μη μιλάς</span>", το "<span style="font-weight: bold;">Τι είναι αυτό που μας ενώνει</span>", ή μήπως οι <span style="font-weight: bold;">"7 νάνοι στο S/S Cyrenia" </span>μαζί με το "<span style="font-weight: bold;">Che θα πεθάνεις ξανά</span>" του Ζουγανέλη?<br /><br />Δεν μπορώ να θυμηθώ... Μα δεν γίνεται θα το βρω...<br /><br />Ή μάλλον, θα αναγκαστώ να γράψω ένα ακόμη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-5232246662670224697?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-38523288711607588072009-06-24T04:49:00.000-07:002009-06-24T05:38:03.443-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.mpi-inf.mpg.de/%7Edoerr/slides/eurocomb05.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 269px; height: 178px;" src="http://www.mpi-inf.mpg.de/%7Edoerr/slides/eurocomb05.jpg" alt="" border="0" /></a>Κι εκεί που είχα καιρό να γράψω κάτι, να σου το comment της "<a href="http://anasasblog.blogspot.com/">ANASA</a>" που με επανέφερε στην τάξη! ("ANASA" ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!)<br /><br />Πήγα 5 χρόνια πίσω! Και με βρήκα μέσα σε μισογεμάτα αμφιθέατρα. Εκεί λοιπόν θυμήθηκα τις πρώτες μου ασχολίες! Ιδιαίτερα μαθήματα προγραμματισμού σε Pascal σε συμφοιτητές μικρότερων εξαμήνων. Τι ωραίες εποχές!<br /><br />Αλγόριθμοι, πίνακες, εγγραφές και πολλά άλλα εντυπωσιακά σενάρια. Μπέναμε σε μια λογίκή του να δημιουργούμε σύνθετα προβλήματα και να τα λύνουμε! Αλλά όλη αυτή η κατάσταση καταντούσε δημιουργική (χωρίς να το περιμένεις)!<br /><br />Κάποτε λοιπόν μέσα σε όλες αυτές τις δημιουργικές στιγμές, είχα φτιάξει ένα test iq, με αφορμή ένα μάθημά μου. Ήθελα να κάνω ευχάριστη μια παράδοση. Και ξαφνικά μετά από λίγα χρόνια μου στέλνει ένας (πρώην) μαθητής μου ένα link! Και λίγο πριν το αγνοήσω λέω να το πατήσω... Και καταλήγω σε ένα παρόμοιο τεστ εκείνης της εποχής! Πολύ πιο επαγγελματικό φυσικά! κι από κάτω λέει στο mail... "Με πολλές ευχαριστίες στον εμπνευστή του...".<br /><br />Ευχαριστώ κι εγω για αυτά που με έμαθες!!<br /><br />Νίκος Π. - <a href="http://npapath.comuv.com/">http://npapath.comuv.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-3852328871160758807?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-64340563340179244032009-05-29T04:55:00.000-07:002009-05-29T04:56:30.983-07:00Μια ημερομηνία που θα ήθελες να ξεχάσεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-6434056334017924403?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-28472592036534927122009-04-27T07:02:00.000-07:002009-04-27T07:15:13.438-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_HNM3FXp19Pw/SaRFT8d5lpI/AAAAAAAAB3U/aEqRO_RLs1A/s400/Alkinoos-1-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_HNM3FXp19Pw/SaRFT8d5lpI/AAAAAAAAB3U/aEqRO_RLs1A/s400/Alkinoos-1-1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Απίστευτες ενορχηστρώσεις...<br /><span style="font-style: italic;">Σταύρος Λάντσιας...<br /><br /></span>Απίστευτοι μουσικοί...<br /><span style="font-style: italic;">Σταύρος Λάντσιας, Μιχάλης Καπηλίδης, Γιώργος Καλούδης...<br /><br /></span>Απίστευτο κοινό...<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br />Μεταξύ άλλων και ο Γιώτης Κιουρτσόγλου<br /><br /></span></span></span></span></span>Απλά απίστευτος...<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br />Αλκίνοος Ιωαννίδης<br /><br /><br /></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-2847259203653492712?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-1895027588854336982009-04-03T07:29:00.000-07:002009-04-03T07:33:40.503-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.greekbooks.gr/web/artistsPhotos/bookAuthor/SMYRNHS.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 110px; height: 153px;" src="http://www.greekbooks.gr/web/artistsPhotos/bookAuthor/SMYRNHS.gif" alt="" border="0" /></a><br />Την 1η Απριλίου 2009 έφυγε από τη ζωή ο καθηγητής μας Κώστας Σμυρνής σε ηλικία 57 ετών. Για μας γνωστός ως "Δάσκαλος", για άλλους ως "Πράχτορας", λόγω της αντιδικτατορικής του δράσης.<br /><br />Ένας άνθρωπος που έκανε εντύπωση από την πρώτη στιγμή που μιλούσες μαζί του. Θυμάμαι πολλά... Θυμάμαι την πρώτη μέρα που μπήκε στο αμφιθέατρο... <span style="font-style: italic;">"10 παίρνει ο Θεός, 9 παίρνει ο Ουμπέρτο Έκο, 8 παίρνει ο Δάσκαλος, εσείς φτάνετε στο 7..."</span>. <span style="font-style: italic;">"Θέλω να με αμφισβητείτε..."</span> Ήταν ένας άνθρωπος που ήθελες να εξερευνήσεις, όμως ο ίδιος δεν στο επέτρεπε. Ήθελε να αναπτύξεις κι εσύ κάτι άξιο εξερεύνησης.<br /><br />Όποτε σήκωνε κάποιος το χέρι να τον ρωτήσει κάτι, μας έβαζε εργασία να απαντήσουμε όλοι την ερώτηση για την επόμενη μέρα.. Μαζί κι εκείνον που έκανε την ερώτηση. Μας δίδαξε, μεταξύ πολλών άλλων, και τη δύναμη του ανθρώπινου νου.<br /><br />Όσοι γνώρισα στον Πύργο τον συμπαθούσαν, γνωστοί και άγνωστοι του. Όλοι τον είχαν ακούσει.<br /><br />Και ποιός θα το περίμενε, ότι τώρα θα έγραφα για κείνον απουσία του...<br /><br />Καλό ταξίδι Δάσκαλε!<br /><br />Ο φοιτητής σου, Νίκος Π.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-189502758885433698?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-29142979368938943442009-03-31T07:13:00.000-07:002009-03-31T07:22:25.715-07:00Πάλι θυμήθηκες να βάλεις τα γιορτινά σου πάνω στον άδειο χαρακτήρα σου, μπας και ομορφήνει το κενό σου...<br /><br />Πάλι θυμήθηκες να βάψεις τα μαλλιά σου καφετί για να φαίνεσαι καινούργια, του κουτιού...<br /><br />Πάλι θυμήθηκες τις παιδικές σου διακοπές με μια μικρούλα που πλέον απλά σου μοιάζει...<br /><br />Πάλι θυμήθηκες να σου ζητήσεις το λόγο για όσα δεν έκανες...<br /><br />Πάλι πλησίασες απειλητικά τον τοίχο, μα δεν κατάφερες ούτε καν να κουτουλήσεις μπας και συνέλθεις...<br /><br />Πάλι άκουσες άγνωστα τραγούδια για σένα, μπας και πλησιάσεις τα άγνωστα σε σένα ενδιαφέροντα...<br /><br />Πάλι έγραψες μια μ_ _ _ _ _α ακόμα, μπας και κάνεις εντύπωση...<br /><br />Πάλι τα ίδια και τα ίδια, γύρω από τις ηλήθιες επαναλήψεις της άδειας ζωής σου...<br /><br />Πάλι...<br /><br />Πάλι...<br /><br />Πάλι...<br /><br />Μήπως ξέχασες τελικά ποιά είσαι???<br /><br />Γιατί δεν κάνεις μια βολτίτσα στο παρελθόν???<br /><br />Μήπως φοβάσαι αυτό που δεν είσαι πια???<br /><br />Το αίνιγμα έχει λυθεί προ πολλού και ήταν αντάξιο του "ψηλός - ψηλός καλόγερος και κόκκαλα δεν έχει"...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-2914297936893894344?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-39409873605426174302009-02-20T02:19:00.000-08:002009-02-20T02:27:44.616-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SZ6FmAhZOyI/AAAAAAAAAEU/1xuhyLTKTsM/s1600-h/key.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 283px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SZ6FmAhZOyI/AAAAAAAAAEU/1xuhyLTKTsM/s400/key.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304824299110611746" border="0" /></a><br /><br />Τι θα συνέβαινε αν κάποιος σου έδινε ένα κλειδί και σου έλεγε "Με αυτό μπορείς να ανοίξεις όποια πόρτα θες, αλλά μόνο μία...".<br />Ποιά πόρτα θα άνοιγες; Τι θα έβλεπες μέσα; Θα ήταν κανένας μαζί σου;<br /><br />Κι εγώ ακόμη αναρωτιέμαι... Δεν μπορώ να αποφασίσω...<br />Ίσως να άνοιγα τη δική σου, μα αν δεν ήσουν μέσα;<br />Ίσως να άνοιγα την πόρτα της καρδιάς σου, μα αν έβρισκα κάποιον άλλο εκεί;<br />Ίσως να ξεκλείδωνα ένα κάστρο...<br />Ή μια φυλακή...<br />Ή ακόμη θα μπορούσα να ξεκλειδώσω μια τυχαία πόρτα, ελπίζοντας ότι θα σε βρω από πίσω...<br />Μα αν δεν ήσουν πάλι εκεί;<br /><br />Τελικά μάλλον θα το χρησιμοποιούσα για να κλειδώσω μια οποιαδήποτε πόρτα, μα αν τύχαινε να είσαι μέσα;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-3940987360542617430?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-71839318109858282672009-02-09T07:44:00.000-08:002009-02-09T07:53:49.475-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.althaiahotel.gr/pics/pics1/5861346b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 206px; height: 277px;" src="http://www.althaiahotel.gr/pics/pics1/5861346b.jpg" alt="" border="0" /></a><br />O δρόμος για τη Ναύπακτο γινόταν ολοένα και πιο μακρύς...<br />Κανείς δεν ήταν συνεπής στο ραντεβού του. Μια υπόσχεση που μόλις προδόθηκε... Μια ιστορία που δεν μπόρεσε να γραφτεί. Και το ιστιοπλοϊκό σιγά σιγά εξαφανιζόταν στην κορυφογραμμή της ορεινής Ναυπακτίας... Κι εμείς ακόμη και τώρα δεν προλάβαμε να το δούμε... Άραγε να ήταν κανείς εκεί; Περίμενε κανείς σε κάποιο παγκάκι; Εκεί γύρω στις 14.00... Στις 7 Φεβρουαρίου του 2009... Άραγε άκουσε κανείς το θόρυβο του Κάστρου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-7183931810985828267?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-89953658894091278312009-01-19T04:59:00.000-08:002009-01-19T05:09:00.578-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://teensreadandblogtoo.files.wordpress.com/2008/04/98212stupidity-park-elsewhere-posters.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 338px; height: 425px;" src="http://teensreadandblogtoo.files.wordpress.com/2008/04/98212stupidity-park-elsewhere-posters.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Πόσοι ακόμα θα παρκάρουν γύρω απο ταμπέλες που το απαγορεύουν?</span><br /><span style="font-weight: bold;">Πόσοι ακόμα θα μπουν από περιέργεια εκεί που λέει "DO NOT ENTER"?</span><br /><span style="font-weight: bold;">Πόσοι ακόμα θα κλείσουν τον υπολογιστή που γράφει επάνω του "SERVER - να μην κλείνει"?</span><br /><span style="font-weight: bold;">Πόσοι ακόμα θα μας αποδεικνύουν σε καθημερινή βάση ότι η ηλιθιότητα είναι ποιοτικό τους χαρακτηριστικό?</span><br /><br />Κι όλα αυτά εμπνεύστηκαν από μια καθημερινότητα που τυχαίνει να έχουμε δίπλα μας. Από διάφορους φίλους και εχθρούς που θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι δεν υπάρχουμε. Ότι ζούμε σε έναν διαφορετικό κόσμο από αυτούς. Ότι ακραία και απύθμενα δεν συνάδουμε με την δική τους πραγματικότητα.<br /><br />Για πόσο ακόμα θα συμβαίνει αυτό? Τι σημαίνει "Δεν το ήθελα" + "Συγγνώμη"?<br />Κοίταξε, αν το θέλεις, μπορώ να σας βρω και σπίτι για να μείνετε, αλλά ζήτησε το μου ξεκάθαρα! Μην με αφήσεις να νομίσω οτι θες να συγκατοικήσουμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-8995365889409127831?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-698873532627611612009-01-15T03:48:00.000-08:002009-01-15T03:51:33.608-08:00<span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 153);"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><span class="Apple-style-span">Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό για την ιστορία του μεγαλύτερου κοινωνικού δικτύου παγκοσμίως...</span></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0); font-style: italic; font-weight: bold;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=""><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(204, 204, 204);">Όλα ξεκίνησαν γύρω στις 10 Φεβρουαρίου του 2005, όπου το domain "facebook.com" έγινε registered στο όνομα Mark Zuckerberg...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(204, 204, 204);"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(204, 204, 204);"><br /></span></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SPXWaFUHFUI/AAAAAAAAADU/H1kskmLiTmw/s1600-h/100205DomainRegistration.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SPXWaFUHFUI/AAAAAAAAADU/H1kskmLiTmw/s400/100205DomainRegistration.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257343883616392514" border="0" /></a><br /><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(204, 204, 204);">Κοντά στις 8 Αυγούστου του ίδιου χρόνου, το δημιούργημα του Zuckerberg αρχίζει να επεκτείνεται σε πολλά κολλέγια των ηνωμένων πολιτειών.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(204, 204, 204);"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(204, 204, 204);"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0);"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SPXYDCYrJuI/AAAAAAAAADc/zid0UQggt98/s1600-h/080805participants.jpg"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SPXYDCYrJuI/AAAAAAAAADc/zid0UQggt98/s400/080805participants.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257345686716491490" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" border="0" /></a></span></span></div><div style="color: rgb(204, 204, 204);"><br /></div><div><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Όπως παρατηρούμε και στην οθόνη εισόδου, στα πάνω αριστερά εμφανίζεται η φωτογραφία του δημιουργού και στο υποσέλιδο το copyright στο όνομα του ιδίου! (η παρακάτω εικόνα χρονολογείται περί τις 20/10/2005)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SWx2EhynNLI/AAAAAAAAADk/X-9EmQa6vIk/s1600-h/201005LoginPageLotOfSchools.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 177px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SWx2EhynNLI/AAAAAAAAADk/X-9EmQa6vIk/s400/201005LoginPageLotOfSchools.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290733482415699122" border="0" /></a></div></div><div><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Περι το 2007 ξεκινάει μια νέα περίοδος για το facebook, με αποτέλεσμα η φωτογραφία του δημιουργού να αφαιρεθεί καθότι πλέον το όλο project διαχειριζόταν ομάδα προγραμματιστών.</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SWx3ObzU4dI/AAAAAAAAADs/Eo5CnsO2HoE/s1600-h/230107LoginPage.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 216px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SWx3ObzU4dI/AAAAAAAAADs/Eo5CnsO2HoE/s400/230107LoginPage.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290734752118399442" border="0" /></a></div></div><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Απο κεί κι έπειτα συναντάμε το facebook με τη σημερινή του μορφή! http://www.facebook.com/ </span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Τέλος, στη σημερινή έκδοση συναντάμε και πολυγλωσσική υποστήριξη!</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Το όνειρο ενός φοιτητή έγινε πραγματικότητα!!!! Συγχαρητήρια Mark!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-69887353262761161?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-58027453965504703382008-11-20T05:18:00.000-08:002008-11-20T05:32:02.945-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.cosmo.gr/images/Simaia1711.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 380px; height: 224px;" src="http://www.cosmo.gr/images/Simaia1711.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Η ΠΑΣΠ, το ΠΑΣΟΚ και η Βουλή των Ελλήνων, τσακώνονται για το ποιός θα κρατήσει τη σημαία του Πολυτεχνείου!!!<br /><br />Και καλά η Βουλή, η ΠΑΣΠ με ποιό δικαίωμα κρατάει ακόμα τη σημαία αυτών που έκαναν κάποτε το εντελώς αντίθετο από αυτό που κάνουν σήμερα οι "πολύχρωμοι" """"""συνδικαλιστές"""""";;; ή ακόμα καλύτερα <span style="font-weight: bold;">συν</span>(ένοχοι)<span style="font-weight: bold;">διχα</span>(στές)<span style="font-weight: bold;">ληστές</span> (το "πολύχρωμοι" παραμένει ως έχει!)!<br /><br />Κάποιοι αγωνίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους για μια ιδέα... Για τη σημερινή ελευθερία που κανένας σύγχρονος δεν εκτιμά... Εσείς που ξεφυτρώσατε;;;<br /><br />Δεν θα σχολίαζα το ζήτημα, γιατί τα σύμβολα για μένα δεν έχουν καμμία σημασία όποιος θυμάται και τιμά επειδή το νιώθει, δεν χρειάζεται ενθύμια!<br /><br />Όμως έτριζαν τα κόκκαλα του Διομήδη και με ξύπνησαν...<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-5802745396550470338?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-24134786658214648752008-11-12T07:45:00.000-08:002009-04-28T04:14:46.053-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://poetrybylaptop.googlepages.com/resize.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 174px; height: 174px;" src="http://poetrybylaptop.googlepages.com/resize.jpg" alt="" border="0" /></a>"Το <a href="http://www.papakistimpaniera.gr/">'παπάκι στη μπανιέρα'</a> είναι ένα ηλεκτρονικό περιοδικό που μυρίζει χαρτί..." όπως μας λένε και οι επιμελητές του.<br /><br />Μια διμηνιαία έκδοση για τους παιδικοβιβλιόφιλους κάθε ηλικίας, αξίζει να το δείτε!!!<br /><br />(Δώστε βάρος στις διαφημίσεις! Εμένα μου φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες!)<br /><br />Σε αυτή την e-έκδοση μας καλωσορίζουν οι:<br /><br /><span class="search_details_normal"><span style="font-weight: bold;">Ελένη Κατσαμά</span>: Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1973. Σπούδασε δημοσιογραφία και θέατρο. Εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1997 με την έκδοση του βιβλίου της "Σαν τα χελιδόνια", το οποίο είχε ήδη αποσπάσει, από το 1994, το 1ο βραβείο της Ένωσης Συγγραφέων - Εικονογράφων Παιδικού - Εφηβικού Βιβλίου. Από τα χελιδόνια πέταξε στα σύννεφα, όταν την ίδια χρονιά εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων "Τα σύννεφα κανείς δεν πρέπει να τα παίρνει στα σοβαρά", για να προσγειωθεί τον Δεκέμβριο του 2003 στους "Ωραίους γκρεμούς", το πρώτο μυθιστόρημά της, από το οποίο έμαθε ότι οι γκρεμοί είναι ωραίοι μόνον όταν τους προσπερνάς. Αρθρογράφησε σε εφημερίδες και περιοδικά και εργάστηκε στον εκδοτικό χώρο. Έχει γράψει σενάρια για ταινίες μικρού μήκους και πλάθει σενάρια γενικότερα. Μερικά από αυτά αποτελούν την καινούργια της δουλειά, τη συλλογή διηγημάτων "Χάδι στη ράχη ψαριού". </span><br /><br /><a href="http://www.papakistimpaniera.gr/delivoria"><span style="font-weight: bold;">Μυρτώ Δεληβοριά</span>:</a> Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1974. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και ελευθέρου σχεδίου στα φροντιστήρια του Ηλία Σάλαρη και του Τάσου Ρήγα από το 1990 ως το1994. Mαθήματα ψηφιδωτού με τον Βράνκο Πόποβιτς στο Αλσος Γραμμάτων και Τεχνών στην Πλάκα 1994-1995. Mαθήματα για τα προγράμματα γραφιστικής Photoshop, Corel Draw, Illustrator, Quark Express στα ΑΚΜΗ Training στην Αθήνα 2001 - 2002. Εργάζεται ως ζωγράφος και εικονογράφος σε έντυπα.<br /><br /><a href="http://www.papatheodoulou.gr/"><span style="font-weight: bold;">Αντώνης Παπαθεοδούλου:</span></a> Γ<span class="style1">εννήθηκε το 1977 στον Πειραιά. Σπούδασε 3D Animation στη σχολή Parsers στην Αθήνα και μυήθηκε στα μυστικά του κινουμένου σχεδίου με παραδοσιακές τεχνικές στη σχολή 9zeros στη Βαρκελώνη. Εγκατέλειψε στο πτυχίο τις σπουδές του στη Γεωλογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για να σπουδάσει Ισπανική Φιλολογία στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Δουλεύει στη διαφήμιση και του αρέσει να διαβάζει, να γράφει και να μεταφράζει βιβλία για παιδιά (του αρέσει και να τα εικονογραφεί αλλά είναι άσχετος). </span><span class="style1">Το τραγούδι του «Η Πολυβία, μια παντόφλα που απεχθάνεται τη βία», βραβεύτηκε το 2004 στο διαγωνισμό παιδικού τραγουδιού «Άρση Φωνών» της ορχήστρας των χρωμάτων και τα βιβλία του «Το Παρανομύθι» και «ο Μάγος του Όζοντος» ήταν στις μικρές λίστες για τα βραβεία του περιοδικού Διαβάζω και τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου το 2006 αντίστοιχα. </span><span class="style1">Είναι μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ) και έχει συνεργαστεί για τη διοργάνωση εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων για το παιδικό βιβλίο με εκδότες, σχολεία, βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα, με το περιοδικό Kid’s fun, το Κέντρο Λογοτεχνών και Μεταφραστών Ρόδου, το Μουσείο Ηρακλειδών και το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο.<br /><br /><br />Από τους "Μπρος - Πίσω" εμπλεκόμενους, Καλή σας επιτυχία!!!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-2413478665821464875?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-55525426069429667402008-11-11T08:12:00.000-08:002008-11-11T08:30:44.684-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.irvinehousingblog.com/wp-content/uploads/2007/12/debtors_prison_3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 369px;" src="http://www.irvinehousingblog.com/wp-content/uploads/2007/12/debtors_prison_3.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /></div>Κι εκεί που πίστευα ότι ο προγραμματισμός είχε βάλει στην άκρη τη δημιουργικότητα, βρέθηκα κι εγώ ακροατής ενός μεγάλου γεγονότος...<br /><br />Μια συναυλία για ένα μοναδικό σκοπό. Μια κραυγή αγωνίας και συμπαράστασης. Με δημιουργούς και καλλιτέχνες που βάζουν στην άκρη τα προσωπικά για την ενίσχυση ενός μεγάλου και πέρα ως πέρα δίκαιου. Ενός αγώνα φυλακισμένων που ξέρουν να ζουν ελεύθερα και να αντιστέκονται.<br /><br />Στο άνοιγμα η Δανάη, μόνη μ'ένα πιάνο... Έπειτα οι ΕΛ ΕΛ ΕΦ που με μια αρχαία πολεμική κραυγή ξύπνησαν τους "από κάτω"... Στη συνέχεια Locomondo, παρά το διάλλειμα του συγκροτήματος, δυο αντιπροσωπευτική εκπρόσωποι ηταν εκεί... Ο Φοίβος Δεληβοριάς με μια κιθάρα κι ένα κόντρα μπάσσο, "γυμνά" αλλά δυναμικά έδωσε το δικό του μήνυμα τραγουδώντας μεταξύ άλλων και Άκη Πάνου... Ο Παύλος Παυλίδης από τα Ξύλινα Σπαθιά, που συνεργάστηκε για πρώτη φορά με έναν ντράμμερ που γνώρισε στο κοινό, με ιδιαίτερη επιτυχία θα έλεγα!!! Οι magic de spell που ταρακούνησαν το πλήθος... Ο Μανώλης Φάμελλος με μια κιθάρα κι ένα ηλεκτρικό πιάνο... Κι άλλοι πολλοί γνωστοί και άγνωστοι...<br /><br />Τα μηνύματα συμπαράστασης πολλά... Από το Γιάννη Αγγελάκα, παιδιά φυλακισμένα, νέους φυλακισμένους, μεγάλους φυλακισμένους, γυναίκες και άντρες, 4805 απεργούς πείνας, 20 που στην κυριολεξία έραψαν το στόμα τους... Κι από κάτω εμείς!<br /><br />Νέοι και νέες, φρικιά, κουστουμαρισμένοι, όμορφοι και άσχημοι, αριστεροί και δεξιοί, μελωδικοί και παράφωνοι, μα όλοι ενωμένοι... Για κάτι άγνωστο για όλους μα τόσο σημαντικό για μας...<br /><br />Ένα μήνυμα μου έμεινε πολύ έντονα... Η λέξη "βιτρίνα" στο μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη...<br />Όλα είναι μια βιτρίνα έλεγε "βουλή, κράτος, πολιτικοί...... καλλιτέχνες". Ελπίζω απλά όσοι ήμασταν εκεί, καλλιτέχνες και κοινό να μην μείνουμε μέσα στη βιτρίνα.<br /><br />Οι φυλακισμένοι έχουν λίγα μέσα για τον αγώνα τους, εμείς "οι απ' έξω" έχουμε πολλά. Ας τα χρησιμοποιήσουμε όλα! Ας μη σιωπήσουμε... Ας μην πάψουμε να ενοχλούμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-5552542606942966740?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-76027020827520135742008-10-04T04:11:00.000-07:002008-10-04T04:23:11.576-07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://nostou-algos.pblogs.gr/files/f/146896-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://nostou-algos.pblogs.gr/files/f/146896-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF.jpg" alt="" border="0" /></a>Μια φορά κι έναν καιρό όλα ήταν καλά... Δεν υπήρχαν προβλήματα ούτε αλληλεπιδραστικά μπλεξίματα. Κι έπειτα ήρθαν τα ωραία, εκείνα τα περίεργα. Ξέρετε για ποιά λέω, αυτά. Κάποτε τα άσχημα ήταν απλά παρελθόν και τα όμορφα δεν είχαν έρθει ακόμα. Τώρα που έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή ξέρετε τώρα τι εννοώ...<br />Κι ύστερα ξεπρόβαλε η Ύδρα.. με ότι αυτό συνεπάγεται!!! (αν καταλάβατε κάτι από αυτό το post, εξηγήστε το και σε μένα... :) )<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-7602702082752013574?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-88508955773750118352008-09-28T03:46:00.000-07:002008-09-28T08:52:45.561-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SN9h16bYovI/AAAAAAAAACU/9cQUiMYPi5Q/s1600-h/far_away_from_home__by_wredna.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SN9h16bYovI/AAAAAAAAACU/9cQUiMYPi5Q/s400/far_away_from_home__by_wredna.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251023269382365938" border="0" /></a>Και ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση ο χρόνος σταμάτησε να μετρά... Και βρέθηκα παθητικός ακροατής άγνωστων ακουσμάτων. Και οι μύγες έπαψαν να μπαίνουν στο σπίτι και να βουίζουν ενοχλητικά. Πλέον τίποτα δεν ενοχλεί όπως και τίποτα δεν είναι πια στη θέση του. Τίποτα δε μοιάζει με αυτό που είχαμε. Τίποτα.<br /><br />Η βροχή μπορεί να σταμάτησε μα η σκέψη δε λέει να σταματήσει. Ο αέρας φυσάει πιο δυνατά κι εσύ απλά κρυώνεις. Οι ορθολογιστές πληροφορικάριοι κι οι ονειροπόλοι αστρονόμοι δεν είναι πια εδώ. Ένα κύμα μετανάστευσης χωρίς προορισμό κι εσύ ο παθητικός θεατής. Τραγούδια που έλεγες κλαψιάρικα, γεμίζουν λίστες.<br /><br />Κι ο χρόνος ξαναρχίζει να μετρά με πιο γρήγορο ρυθμό, για μια δυο μέρες.. Ίσα ίσα για να προλάβεις να πεις δυο λέξεις. Μα τι να πρωτοπείς... "Σ' ευχαριστώ"; "Αντίο"; "Μη φεύγεις"; "Μείνε εδώ"; Και τι νόημα να έχει πια η παρουσία όταν η ουσία έχει κλειδωθεί στα σφραγισμένα μπαούλα της μνήμης; Και λοιπόν; Ποιός λες να ασχοληθεί μαζί μας.. Το ρολόι δε σταματά ακόμα κι αν βγάλεις τις μπαταρίες. Κι εσύ δε σκέφτεσαι.. Δε σκέφτεσαι τίποτα.. Ούτε γιορτές, ούτε ταξίδια, ούτε υποσχέσεις, ούτε σπουδάγματα, ούτε δουλειά, ούτε επιστήμες, νιώθεις ένα μυαλό σουρωτήρι να περνοδιαβαίνει σε ένα απέραντο κενό. Κι όταν τον καφέ τον πίνεις σκέτο, δεν μπορείς να τον κάνεις πιο πικρό.<br /><br />Κι ήρθε η ώρα να φύγουμε.. Έλα μάζεψε τα παιχνίδια σου.. Μας περιμένουν.. Ποιοί; Οι νέοι μας δρόμοι.. Μπορεί να είναι παράλληλοι.. Μπορεί να είναι στην ίδια πολιτεία.. Μπορεί και σε διαφορετική.. Μα σίγουρα δεν θα είναι πια ο ένας δίπλα στον άλλο...<br /><br />Καληνύχτα... Και καλή βάρδια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-8850895577375011835?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-55799418575719806102008-09-20T08:49:00.000-07:002008-09-20T09:10:52.143-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fossnet.com/photos/piraeus2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.fossnet.com/photos/piraeus2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Είδα και πάλι το Μηνά τον καστανά,<br />κατσούφη στην ίδια γωνιά, απ' το ρολόι δυο στενά<br />ήταν πρωί κι όλοι πηγαίναν στη δουλειά...<br /><br />Ο Παντελής ο ρολογάς, ο παντοπώλης ο Θωμάς<br />και ο κυρ-Γιάννης ο ασπριντζής της γειτονιάς...<br /><br />Πιο δίπλα ο οδηγός του τραμ<br />ξεδίψαγε μ'ένα ταμ-ταμ<br />κι ο Θανασάκης ο μικρός<br />λούστρος μεγάλος και τρανός...<br /><br />Είδα τα πάντα και τώρα γύρισα πίσω,<br />κάτι με έφερε πίσω να σας θυμίσω<br />πως κάπου εκεί η ιστορία τελειώνει<br />κι είναι δική μας η γενιά που την παγώνει...<br /><br />Και τωρα πια κάποιο δικό μας εγγόνι<br />που δε λερώνει ούτε δαγκώνει<br />σε μια γωνιά μονάχο του ρουφάει σκόνη...<br />Είναι η γωνιά που κάποτε ήταν του Μηνά του καστανά<br />που τώρα πια μπροστά της το τραμ δεν περνά...<br /><br />Οι τοίχοι μαύροι<br />τους μουτζουρώσαν δυο "γαύροι"<br />ένα λευκό παντοπωλείο, μπροστά μου γκρεμίσαν<br />και τα ρολόγια τώρα πια σταματήσαν...<br /><br />Κι εγώ κοιτάζω από ένα αρχαίο μπαλκόνι<br />το δικό σας το εγγόνι με τη σκόνη...<br />Αναρωτήθηκα ποιός να 'ναι άραγε αυτός<br />κι απάντησε ο Θανασάκης ο μικρός...<br /><br />Αυτό το πράγμα εδώ τ' αφιερώνω<br />σ' όσους γνωρίζουν τι λέω<br />ή σ' όσους νιώσανε πόνο<br />κι απ' τη γενιά μου "μια μεγάλη συγνώμη"<br />εγώ σας έδωσα μονάχα μια γνώμη...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-5579941857571980610?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-75870134932620988922008-09-18T14:17:00.000-07:002008-09-30T01:34:18.456-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img105.imageshack.us/img105/6286/baldeaglegoldblacksilhjyi5.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://img105.imageshack.us/img105/6286/baldeaglegoldblacksilhjyi5.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-7587013493262098892?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-71067894357593058452008-08-01T16:30:00.001-07:002008-08-01T16:35:24.780-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.mic.gr/%5CdbImages%5C28609_3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 303px; height: 467px;" src="http://www.mic.gr/%5CdbImages%5C28609_3.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.perizitito.gr/images/T/b88443.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 304px; height: 395px;" src="http://www.perizitito.gr/images/T/b88443.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://users.forthnet.gr/the/dimpa/cinephilia/greek/nobudget.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 397px;" src="http://users.forthnet.gr/the/dimpa/cinephilia/greek/nobudget.gif" alt="" border="0" /></a><br />Απλά δεν έχω λόγια... Ήθελα να το γράψω καιρό... Αλλά "κάλλιο αργά παρά αργότερα"!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-7106789435759305845?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-21282791127577354442008-07-12T23:53:00.000-07:002008-11-13T12:46:58.490-08:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SHmmfBOQEQI/AAAAAAAAACM/CgkZKWrH-mo/s1600-h/blue-screen-of-death.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SHmmfBOQEQI/AAAAAAAAACM/CgkZKWrH-mo/s400/blue-screen-of-death.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5222388294747164930" border="0" /></a>"Ελλάς η χώρα των 2 ταχυτήτων, της νεκράς και της όπισθεν" έλεγε κάποτε ο χάρυ κλυνν...<br /><br />Μα βλέποντας σημειολογικά τη λέξη "ΕΛΛΑΣ", μου θυμίζει "ΕΛΑΚ"(Ελεύθερο Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα), δυστυχώς όμως μόνο στην εμφάνιση υπάρχουν κοινά στοιχεία...<br /><br />Αυτή η ανάρτηση δημοσιεύεται με αφορμή μια κουβέντα που είχαμε χθες με τον φίλο Π. Στην αρχή λοιπόν μιλούσαμε περί Πληροφορικής και Λειτουργικών Συστημάτων. Εκείνος ένθερμος υποστηρικτής του Mac OS κι εγώ, όπως πιθανόν να έχετε καταλάβει, φανατικός πιγκουΐνος που σημαίνει Linux for EVER! Κι εκεί που δεν το περιμέναμε και χωρίς να το καταλάβουμε καν η συζήτηση μεταπήδησε στο πολίτευμα και στις κυβερνητικές τακτικές (εκ των πραγμάτων "κλισε", που συνήθως εμφανίζεται με την παρουσία μπύρας - ποτού - παρέας).<br /><br />Αν λοιπόν προσεγγίσουμε την κατάσταση της Ελλάδας σαν ένα ολοκληρωμένο κλειστό σύστημα, τι λειτουργικό θα είχε και με ποιές επεκτάσεις (όσον αφορά κυβέρνηση - πολίτες); Καταλήξαμε λοιπόν σε γενικές γραμμές ότι σήμερα εφαρμόζεται το μοντέλο Client-Server με τους πολίτες σε επίπεδο "πελάτη" και την κυβέρνηση σε επίπεδο "διακομιστή - εξυπηρετητή". Οι πολίτες κατά μεγάλο ποσοστό χρησιμοποιούν στα τερματικά τους "Windows 9x", ενώ η κυβέρνηση έχει στήσει server σε "Windows 3.1". Όπως είναι ξεκάθαρο ο όρος "blue screen of death" αποτελεί τη σύγχρονη καθημερινότητα και γενικότερα η χώρα "δεν αποκρίνεται". Κάθε πρωί, κάθε έλληνας ξυπνά με ένα "error" κάθε φορά μεγαλύτερο από το προηγούμενο. Τα σαββατοκύριακα, λόγω του ότι έχει περισσότερο χρόνο για να σκεφτεί βαράει και ένα "fatal error" έτσι για αλλαγή. Η κυβέρνηση παρουσιάζει μεταρρυθμίσεις ως "service packs". Φυσικά αυτά τα "service packs" είναι περήφανοι και αντιπροσωπευτικότατοι κάτοχοι του όρου, δηλαδή φορούν τη χλαμίδα του "σωτήρα - διορθωτή - για ένα καλύτερο άυριο" και στην ουσία αποδεικνύονται "βάναυσοι - καταστροφείς - που οδηγούν σφεντόνα στο χθές". Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που οι πολίτες οδηγούνται σε αλεπάλληλες "επαναφορές συστήματος". Επίσης, αναρρωτιούνται αν όντως άκουσαν καλά, σου λέει δεν είναι δυνατόν οι μεταρρυθμίσεις να είναι όλες απαράδεκτες, κάποιο καλό σημείο θα υπάρχει... και θέτοντας σε λειτουργία το πρωτόκολλο "GO BACK N" καταλήγουν για μια ακόμη φορά σε άτοπο!<br /><br />Τίθεται το θέμα της προσαρμογής στις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φυσικά πως αλλιώς θα μπορούσα να την παρομοιάσω.... Η ίδια η "Microsoft"!!!<br /><br />Αλλά για να μη φανούμε άδικοι, ας εξετάσουμε και την άλλη πλευρά! Έστω ότι η διακυβέρνηση γινόταν με Linux, ποιοί πολίτες θα ήταν σε θέση να δεχτούν επαναστατικές αλλαγές προς δικό τους όφελος? Ελάχιστοι... Διότι οι περισσότεροι δεν θα καταλάβαιναν τι συμβαίνει γύρω τους!<br /><br />Εν κατακλείδι... Το μοντέλο "Κυβέρνηση - Πολίτες", με οποιοδήποτε λειτουργικό, δεν αποδίδει στους έλληνες! Το πρόβλημα είναι στο hardware!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-2128279112757735444?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-54995155295101767522008-07-07T13:49:00.000-07:002008-11-13T12:46:58.856-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SHKB0CtT0jI/AAAAAAAAAB8/23cTE-pZ78A/s1600-h/trust.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SHKB0CtT0jI/AAAAAAAAAB8/23cTE-pZ78A/s200/trust.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220377649155920434" border="0" /></a>"Και όταν ο μικρός Γιάννης έτριψε το μαγικό λυχνάρι, το τζίνι του είπε <span style="font-style: italic;">έχεις τρεις επιθυμίες - εμπιστέψου με..." </span>Όμως το τζίνι είχε ήδη πιεί πολύ... Είχε πιεί μεγάλη ποσότητα "τίποτα" κι έτσι ο μικρός Γιάννης ζωγράφισε στο πρόσωπό του τη λέξη "γιατί;", και συνέχισε να παίζει με τα playmobil του.<br /><br />Κι εκείνη η αποτυχημένη έκδοση "γάτας" είπε στο μικρό καναρίνι, κάνε μου αυτή τη χάρη και για αντάλλαγμα θα σε αφήσω να ζήσεις...<br />Και το καναρίνι "φαγώθηκε" να την εξυπηρετήσει και μετά "φαγώθηκε" στην κυριολεξία... Το καναρίνι τη ρώτησε "γιατί;" και εκείνη του απάντησε "είναι στη φύση μου...". Λογική απάντηση!<br />Αλλά αν απαντούσε "δεν ξέρω γιατί το έκανα..." τι θα σκεφτόταν το καναρίνι για τη γάτα;;;<br /><br />Θα μπορούσε να ξαναρχίσει να πετάει;<br /><br />Κι αυτή την πέτρα της εμπιστοσύνης με ποιό κριτήριο το πετάτε επάνω μου αγαπητές γάτες;<br />Πως κατάφερε τελικά να κελαηδήσει το καναρίνι την επόμενη νύχτα, μόνο η καρδούλα του το ξέρει...<br /><br />Κι έτσι ήσυχα ήσυχα ξαναγυρνάω στα γαλλικά καφέ, στις μπουάτ που κανέναν δεν πρόδωσαν... Θα ρθεις μαζί μου ξανά άραγε;;;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-5499515529510176752?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-61485267334325424382008-04-19T11:01:00.000-07:002008-11-13T12:46:59.011-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SAo3RoYDTUI/AAAAAAAAAB0/EqktAEBo-c8/s1600-h/thessaloniki-greece.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/SAo3RoYDTUI/AAAAAAAAAB0/EqktAEBo-c8/s200/thessaloniki-greece.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191022296533519682" /></a><br />Όταν κάτι αλλάζει εξωτερικά... Δε σημαίνει ότι άλλαξε!<br />Όταν κάτι ξεκινά... Δε σημαίνει ότι πρέπει να τελειώσει!<br />Όταν κάτι δε φαίνεται... Δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει!<br />Όταν κάποιος δε μιλά... Δε σημαίνει ότι δε νιώθει!<br /><br />Όταν βεβαιωθώ ότι ακόμη ένας πιστεύει τα παραπάνω... Σημαίνει ότι θα είμαι ευτυχισμένος...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-6148526733432542438?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-30279146452484359152008-04-03T13:18:00.000-07:002008-11-13T12:46:59.255-08:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R_U8hYrg9TI/AAAAAAAAABs/n283jAGkvM4/s1600-h/confused.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185117090245309746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 221px; CURSOR: hand; HEIGHT: 159px" height="160" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R_U8hYrg9TI/AAAAAAAAABs/n283jAGkvM4/s320/confused.bmp" width="231" border="0" /></a>Έρχονται ώρες που στίβω το κεφάλι μου για να γράψω κάτι φυσιολογικό, ή τουλάχιστον αναγνώσιμο! Κάτι τέτοιες ώρες είναι που μου έρχονται στο κεφάλι όλα εκείνα τα παράλογα που αραδειάζω κατά καιρούς... </div><br><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Όμως όταν δεν μπορείς να εντοπίσεις το διακόπτη που ανάβει τη λάμπα που χρειάζεσαι, ανάμεσα στο χάος των χιλιάδων, τι διαφορετικό μπορείς να κάνεις; Δεν μπορείς να έχεις και την απαίτηση της λογικής συμπεριφοράς.</div><br><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Αυτό το δαιμόνιομε περιτριγυρίζει καιρούς! Πως μπορείς να αλλάξεις την ψυχρή εκτέλεση ενός προγράμματος, αν δεν έχεις πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα;;;</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><br><div align="justify">Νιώθεις αδύναμος, αλλά πρέπει να είσαι ενεργό μέλος. Κι έπειτα τι σου φταίνε οι υπόλοιποι που ακούνε;</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><br><div align="justify"></div><div align="justify">"Αν κάποτε κοιτάξεις πίσω φεύγοντας θα το θεωρήσω υπόσχεση... Αν πάλι δεν κοιτάξεις θα αισθανθώ προδομένος"</div><br><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Μα πάλι, θα μου πεις (...και με το δίκιο σου...): <em>"Εγώ τι μπορώ να κάνω για αυτό;"</em></div><div align="justify"></div><br><div align="justify"><em></em></div><div align="justify"><em></em></div><div align="justify">Μα πάλι δεν έλαβα γνώση! Μα επιτέλους δηλαδή... Let it BE!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-3027914645248435915?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-92043597708283062932008-03-20T13:55:00.000-07:002008-11-13T12:46:59.390-08:00<p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R-LQForg9SI/AAAAAAAAABk/m27dVk5cpQE/s1600-h/wisdom.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179931316667348258" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R-LQForg9SI/AAAAAAAAABk/m27dVk5cpQE/s320/wisdom.bmp" border="0" /></a></p><p align="center"><em>"Wispering words of Wisdom... Let it BE..."<br />Beatles</em></p><p align="justify">Ο Chalil Gibran στα ¨Λόγια της Σοφίας¨ ανέφερε την ανάγκη της δημιουργίας με οποιοδήποτε κόστος... </p><p align="justify">Όμως δεν υπολόγισε το θέμα του χρόνου... Άλλωστε η φιλοσοφία δραστηριοποιείται πέρα από την ένοια του ¨χωροχρόνου¨. Φυσικά με τέτοια εισαγωγή θα σκεφτόταν κανείς ότι είμαι ψυχανώμαλος, όμως μια πρώτη εκτίμηση είναι σχεδόν πάντα εσφαλμένη.</p><p align="justify">Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, ήταν ένας παράλογος αστροφυσικός που σπούδαζε στη Λάρισα. Κάποτε λοιπόν στο τελευταίο έτος της αστροφυσικής, γνώρισε μια πληροφορικάρια που σπόύδαζε στη Ναύπακτο. Ήταν όλα τέλεια και οι δυο τους περνούσαν υπέροχα...</p><p align="justify">Κάποια στιγμή, λοιπόν, ενώ ο αστροφυσικός έπερνε πτυχίο, κατέβηκαν οι ¨αυτόματες καγκελόπορτες ασφαλείας¨ της άμυνας της πληροφορικού. Τα πάντα έγιναν πολύ γρήγορα... Ούτε που πρόλαβαν να γνωριστούν καλά καλά. Σε 48 μόλις ώρες ο αστροφυσικός θα γυρνούσε στη γεννέτειρά του τη Θεσσαλονίκη (η οποία παρεπιπτόντως είναι και πολύ όμορφη, σε αντίθεση με τις απόψεις των κολλημένων πρωτευουσιάνων). Τα πάντα γύρω από τον αστροφυσικό, αυτές τις τελευταίες στιγμές ήταν παγερά αδιάφορα... Το μυαλό του ήταν χαμένο (ναι λοιπόν αγαπητή αναγνώστρια... έχει και μυαλό...).</p><p align="justify">Ο χρόνος κυλούσε γρήγορα και ο τεχνοκράτης αστροφυσικός, έψαχνε στι ιδεατό πληκτρολόγιο της ζωής τους να βρει ένα καταραμένο "pause"... Μάταια όμως... Του έλειπε ένα κομμάτι από το παζλ... Ήταν χαμένο σε ένα μικρό καφέ ενός πύργου που λεγόταν "AME"... Ναι αμέ, έτσι λεγόταν... Και σε μια παριζιάνικη μπουάτ που σε ελεύθερη μεταφραση, είχε το όνομα "καβάτζα"... Ο χρόνος πάλευε να φτάσει στο τέλος, μα ο αστροφυσικός είχε τον τρόπο να τον σταματήσει. Τα είχε όλα συμφωνημένα με τα άστρα... Είχε μεγαλώσει τους κύκλους της γης και τις τροχιές των δορυφόρων.</p><p align="justify">Μα στο όλο σκηνικό υπήρχε μια έντονη απουσία, μια αφωνία, μια παύση... Η πληροφορικάρια, φερόταν σαν ψυχρός Η/Υ... Όποτε έβλεπε τα δύσκολα έκανε reset. Λειτουργούσε μόνο βάσει Προγραμματισμού. Στην ουσία πατούσε απλά στα πόδια της και δεν ονειροβατούσε, αλλά που να καταλάβει ένας αστροφυσικός... Αφού άλλωστε παλιότερα είχε φτάσει σε σημείο να απορρίψει πρόταση της NASA γιατί κάτι δεν του καθόταν καλά... Συνεπώς ήταν πλήρως ΠΑΡΑΛΟΓΟΣ σε αντίθεση με την πολυσύνθετη ΛΟΓΙΚΗ των Η/Υ...</p><p align="justify">Όμως κατι τους επιφύλασσε η μοίρα... Δεν θα τελείωνε έτσι άδοξα αυτό το θέμα...</p><p align="justify">Έτσι λοιπόν [..............]</p><p align="justify">(περιμένω τισ απόψεις σας για τη συνέχεια της φιλοσοφικής μας διατριβής...)</p><p align="justify"><strong>Waiting for Words of<br />Wisdom.........................................................</strong></p><p align="justify"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-9204359770828306293?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-3846219361291875502007-12-20T12:37:00.000-08:002008-11-13T12:46:59.627-08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R2rT-s7FAsI/AAAAAAAAABU/yrNP8zBdcyk/s1600-h/linux_onMicrosoft.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R2rT-s7FAsI/AAAAAAAAABU/yrNP8zBdcyk/s320/linux_onMicrosoft.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146158598388515522" border="0" /></a><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Γνωρίζει κανείς αν υπάρχει κανένα ελληνικό portal για Linux?<br /><br />Που πιθανόν να έχει ελληνικά tutorials, υπηρεσία e-learning, Computer Based Training εφαρμογές?<br /><br />Προσωπικά, ξέρω μόνο το forum linuxformat.gr.<br /><br />Αν δεν υπάρχει, τι θα λέγατε να φτιάξουμε ένα?<br /><br />Δεν γνωρίζω και πολλά, αλλά θα ήθελα με κάποιο τρόπο να συμμετάσχω κι εγώ στην επανάσταση εναντίον του μονοπωλείου της Microsoft. Τι λέτε???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-384621936129187550?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-72050684622887613502007-12-18T12:11:00.000-08:002008-11-13T12:46:59.917-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R2gqb87FArI/AAAAAAAAABM/ZOO7ZmWeIkQ/s1600-h/euro.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145409233969545906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R2gqb87FArI/AAAAAAAAABM/ZOO7ZmWeIkQ/s320/euro.jpg" border="0" /></a><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">VS</span></strong><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R2gqG87FAqI/AAAAAAAAABE/xkhBdaFOcMY/s1600-h/logo.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145408873192293026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R2gqG87FAqI/AAAAAAAAABE/xkhBdaFOcMY/s320/logo.gif" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">Η ανεξάρτητη εφημερίδα σπουδαστών του παραρτήματος Πύργου του ΑΤΕΙ Πάτρας διανύει δύσκολες ώρες. Υπάρχει καμμια ιδέα???</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-7205068462288761350?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-39272882668910626902007-12-13T12:44:00.000-08:002008-11-13T12:47:00.121-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R2GiKHX5CfI/AAAAAAAAAA8/M9PtEWUB86g/s1600-h/radiopc.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/R2GiKHX5CfI/AAAAAAAAAA8/M9PtEWUB86g/s320/radiopc.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143570544095463922" border="0" /></a><br />Που λές λοιπόν αγαπητό e-μερολόγιο,<br /><br />Εκεί που ήμουν χαμένος στη μετάφραση (από αγγλικά σε ελληνικά/ από τίποτα σε PHP και C++), ξαφνικά ανοίγει εκείνο το σπαστικό ραδιόφωνο που με ξυπνάει κάθε πρωι...<br />Αρχίζει να αλλάζει συχνότητες κάθε τρείς και λίγο και παράλληλα προβάλονται "σλάιντς" στον πίσω αριστερά από το γραφείο μου τοίχο (ίσα για να με δυσκολέψει δηλαδή, να πάθω κανένα αυχενικό!).<br /><br />Στην αρχή προβάλλεται μια προσκοπική κατασκήνωση λυκοπούλων, και "τσουπ" αρχίζει να τραγουδάει ο Λουκιανός κάτι για κακάο κλπ. Ομολογώ ότι μου πήρε λίγη ώρα να εστιάσω στον τοίχο (λογικό... όταν ασχολείσαι 3 ώρες με Authentication-Authorization-Accounting και μάλιστα σε Windows, κάπου τα παίζει ο εγκέφαλος). Ενώ λοιπόν παλεύω να εστιάσω, "τσουπ" αλλάζει ο σταθμός, χάνεται κι η εικόνα... Απίστευτο! Τι γίνεται εδώ;<br /><br />Μετά από λίγα δευτερόλεπτα "white-noise" που λέει και ο "basophobic", "τσουπ" ξανα συντονίζεται σε άλλη συχνότητα και "ξανα-τσουπ" βγάζει και εικόνα! 'Ε ρε λέω πως έχει προχωρήσει η τεχνολογία ("με "linux" φτιάχτηκε μάλλον" - σκέφτηκα!). Που λες λοιπόν, ξαναπαίρνω μια στροφή να εντοπίσω τον τοίχο, και βλέπω ένα ιστιοπλοϊκό να σκαμπανεβάζει και μέσα ένα παρανοϊκό να τρώει "Λ¨οττο" ταλαντευώμενος. Απίστευτο κι αυτό... Η μουσική φυσικά που έπαιζε ήταν το "Be.." από το soundtrack του "Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον". Απαπα, λέω, θα τρελαθούμε σήμερα! Σέρνω λίγω την καρέκλα με τα ροδάκια (πού να σηκώνεσαι τέτοιες ώρες...) και τι να δώ δίπλα στην οθόνη (19" Daewoo για να μη νομίζεις ότι είμαστε τίποτα τυχαίοι!!!).... Μία περίεργη συσκευή σαν παλιό ραδιόφωνο (αυτά τα οβάλ) και μια γυάλινη μπάλα που έβγαζε φως! Καλλώδια παντού! Κάτι ομοαξονικά που κατέληγαν σε 4 εξόδους (μια με συνεστραμένο ζεύγος ethernet, μια monoXLR, μία USB και μία VGA). Απίστευτο... Τι είναι όλα αυτά;;; Κοιτάζω στο πλάι της συσκευής και έγραφε "Herzier - GTTPEASP"! Και τότε τα κατάλαβα όλα, ήταν μια ερτζιέρα εποχής με διπλή προενίσχυση και ενσωματωμένο router! Αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο κάποιος εξέπεμπε κομμάτια από τη ζωή μου...<br /><br />Ήμουν εντελώς μπερδεμένος και σκέφτηκα να ξεβιδώσω τη συσκευή μήπως η λύση βρισκόταν στο περιεχόμενο (καθόλου καλή ιδέα όπως αποδείχθηκε...). Πιάνω λοιπόν το κατσαβίδι, και μόλις το βάζω στην σταυρωτή υποδοχή της βίδας, ακούω το απίστευτο!!! Κι όμως ήταν αυτή η φωνή..... Η γαρμπή ή κάποια παρόμοια... Κι από πίσω η αγουροξυπνημένη φωνή του ΓΓ από την ΟΡΤfm...<br /><br />Ε ναι λοιπόν... Η ώρα ήταν 8.30, και η φοβερή "ερτζιέρα" είχε μετατραπεί στο κλασικό σπαστικό ξυπνητήρι-ραδιόφωνο!<br /><br />Εγώ δε, μόλις είχα ξυπνήσει και σηκώσει το κεφάλι μου από την πάνω-αριστερή γωνία του πληκτρολογίου!<br /><br />Εν κατακλείδι, μόλις πήγα να πλυθώ, κοιτάζοντας τον καθρέφτη διαπίστωσα ότι στο κούτελό μου είχαν σχηματιστεί τα πλήκτρα F1, F2, 1, 2, 3, Q, W, E, R, T, Y!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-3927288266891062690?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-67114385150808064732007-10-19T13:21:00.001-07:002008-11-13T12:47:00.317-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/RxkSJ6ZRieI/AAAAAAAAAA0/maMExUVdhJg/s1600-h/PATRAS.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/RxkSJ6ZRieI/AAAAAAAAAA0/maMExUVdhJg/s320/PATRAS.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123146012614035938" border="0" /></a><br />Πάτρα 2007!!!<br />Ζούμε και μετά γράφουμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-6711438515080806473?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-21918715806053571092007-10-16T05:32:00.000-07:002008-11-13T12:47:00.689-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/RxTJGqZRidI/AAAAAAAAAAs/-HWEDHQUBII/s1600-h/Linuxonxp.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 129px; height: 129px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/RxTJGqZRidI/AAAAAAAAAAs/-HWEDHQUBII/s320/Linuxonxp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121939792523790802" border="0" /></a><br />Τι λες ρε παιδί μου σοβαρά; Είναι ανάγκη κάθε τρεις και λίγο να ακολουθούμε και μια νέα μαλα&amp;%@#$ του ΜικροΑπαλού κ. Βασίλειου Πύλες??<br /><br />Φυσικά μιλάω για τα Windows Vista!<br /><br />Εκτός λοιπόν από τα χιλιάδες νέα drivers που χρειάζεσαι, δεν τρέχουν και κανένα λογισμικό από τα παλιά. Δηλαδή πρέπει όλοι να "αγοράσουμε" την πλατφόρμα Adobe Web Premium Creative Suite version 3, το Acrobat 8.0, το Corel to x3 και να και το καλύτερο!!! Το Microsoft Office 2007!!!<br /><br />Και καταλήγω στο αιώνιο συμπέρασμα Linux και πάλι Linux! Έχουν άλλωστε και ανθρωπιστικό χαρακτήρα κατά του ρατσισμού κλπ. Η τελευταία έκδοση μάλιστα (Ubuntu) είναι αφιερωμένη στο N. Mandela.<br /><br />Φυσικά μπορεί να μην είμαστε ακόμα πολύ εξοικειωμένοι με το λειτουργικό περιβάλλον των Linux, όπως αναφέρει και ο φίλος - καθηγητής μου δρ.Νι.Σκ. αλλά θα έρθουν κι αυτά στο γνωστικό μας πεδίο. Εδώ καταφέρναμε το DOS.<br /><br />Όσον αφορά το παραθυρικό μια χαρά το βρίσκω και είναι και πιο εύκολα δομημένο.<br />Πιστεύω ότι αποτελεί την καλύτερη λύση σε δυνατότητες ανάμεσα στα προβληματικά Win και τα παιχνιδιάρικα Mac (Δεν τα κατηγορώ τα Mac, αλλά δεν τα πάτε πολύ καλά με τα δίκτυα και τα WAN - WEP)!<br /><br />Τελειώνοντας να αναφέρω ότι δεν πρόκειται να δοκιμάσω τα Windows Vista αν δε βγει το service pack 125489564542154896!!!<br /><br />Πιγκουΐνε ζείς!!! - Apache for ever!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-2191871580605357109?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-39189848358924425982007-10-10T02:06:00.000-07:002008-11-13T12:47:00.809-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/RwyWa6ZRicI/AAAAAAAAAAk/G92dIT49K_8/s1600-h/einstein.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/RwyWa6ZRicI/AAAAAAAAAAk/G92dIT49K_8/s320/einstein.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119632265509439938" border="0" /></a>Η σύνθεση αυτή είναι εμπνευσμένη από μια ρήση του Albert Einstein που αναφέρεται στο βιβλίο <span style="font-style: italic;">"Τι στο μπιπ... ξέρουμε?". </span>Πιστεύω ότι είναι απίστευτα διαχρονικό και με ιδιαίτερη εφαρμογή στην σύγχρονη καθημερινότητα. Τι λέτε κι εσείς???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-3918984835892442598?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-6190709921799451362007-10-08T23:24:00.000-07:002007-10-09T00:35:41.445-07:00Και να φανταστείτε ότι σήμερα είχα χιλιάδες πράγματα που ένιωθα την ανάγκη να δημοσιεύσω...<br /><br />Ούτε που το κατάλαβα πως κατέληξα σε αυτό. Ίσως φταίει που διάβασα το Blog ενός "μεγάλου" φίλου από τα παλιά (enleuko.blogspot.com) και θυμήθηκα τα προσκοπικά μου...<br /><br />Πολλοί από τους αναγνώστες αυτού του χώρου έκφρασης γνωρίζουν ότι δεν μιλάω συχνά για το προσκοπικό γίγνεσθαι, μιας και είμαι από τους λίγους της παρέας που έχω μια εξολοκλήρου διαφορετική προσέγγιση. Διαφορετική και από τις διαφορετικές θα έλεγα...<br /><br />Θεωρώ λοιπόν, ότι υπάρχουν πολλοί περισσότεροι χώροι έκφρασης και δημιουργίας στη ζωή μας πέρα από το ΣΕΠ. Επίσης, χιλιάδες ακόμη χώροι σταδιοδρομίας και αυτοαναγνώρισης αντιδιαμετρικά του ΣΕΠ. Εκτιμώ ότι για να ξεχωρίσεις από τους πολλούς, η πρόκληση είναι μεγαλύτερη σε μια ευρύτερη κοινωνία από αυτή του ΣΕΠ. Για αυτό κι εγω επέλεξα την ακαδημαϊκή κοινότητα, μιας και ελπίζω να μου απονεμηθεί το Msc νωρίτερα από ότι το ΔΔ. Χώρια που το δεύτερο (=σημειολογικό παράδειγμα) δεν με συγκινεί και ιδιαίτερα. (Επισημαίνω ότι αυτό αποτελεί προσωπική άποψη, χωρίς να υποτιμώ αυτούς που το πέτυχαν.)<br /><br />Ίσως φταίει μια παιδική μου μνήμη από ένα μικρό γραφείο στην Πτολεμαίων, όπου μου γεννήθηκε κάποτε μια εύλογη απορία. Τι να σημαίνει άραγε το ρητό <span style="font-style: italic;">"είναι κακό για τον προσκοπισμό, να ασχολείσαι μόνο με τους προσκόπους..." . </span>Το κατάλαβα πολύ αργότερα! Και όχι μέσα σε κάποια λέσχη, αλλά σε "αλλόκοτα" αμφιθέατρα. Εκεί γνώρισα την έννοια "ρομαντικός ρεαλισμός". Όχι απλά "ρομαντισμός", αλλά η εφαρμογή του στην πραγματικότητα.<br /><br />Ο προσκοπισμός με βοήθησε υπερβολικά στη ζωή μου. Όμως στο νομό Ηλείας είδα μια πραγματικότητα διαφορετική. Στο ολοκαύτωμα, είδα σκηνές χειρότερες της Πάρνηθας. Είδα ανθρώπους να θρηνούν και πολλές φορές το μόνο που χρειαζόταν ήταν άλλο ένα χέρι για να τραβήξει τη μάνικα. Πέραν όμως από δύο φορές που ήρθε η προσκοπική βοήθεια (ίσως και 3, συγχωρήστε μου το λάθος) επί 3 εβδομάδες που γυρνούσα από τα μέτωπα σε χρώμα γκρι, έπαιρνα συμπονετικά μηνύματα συμπαράστασης (σε εριστικό επίπεδο θα έλεγα...).<br /><br />Δεν κατηγορώ την κίνηση ούτε τα μέλη της. Όμως κρίνω ότι κάτι δεν πάει καλά...<br />Όπως χάθηκα εγώ σιγά σιγά (βλέπε: νέος με όρεξη για προσφορά) βλέπω σιγά σιγά να χάνονται κι άλλοι. Εντοπίζει κανείς το λάθος;;;<br /><br />ΥΓ_01: Περιμένω απάντηση από κάθε ενδιαφερόμενο.<br />ΥΓ_02: Ζητώ συγγνώμη από τους αναγνώστες αυτού του blog που σήμερα έγραψα για λίγους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-619070992179945136?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-55030280162741910852007-09-19T05:12:00.000-07:002007-09-19T05:26:03.730-07:00Άραγε πόσο ζυγίζει ένα μοσχάρι πριν τη σφαγή;<br />Άν του πιείς το αίμα θα ζυγίζει λιγότερο;<br />Τα μηχανάκια της AGB έγραψαν περισσότερο στης φωτιές ή στις έκλογές;<br /><br />Ο επιφανής καριερίστας δημοσιογράφος ανέφερε σήμερα ψυθυριστά κατα την είσοδό του στο γραφείο συντα(ρα)ξης:<br /><br />- Κεσάτια έχουμε σήμερα!<br />- Ξεραΐλα! <span style="font-style: italic;">απάντησε η γραμματέας με το μανό...<br />- </span>Δεν βαριέσαι... Άνοιξε κανένα παράθυρο να σχολιάσουμε τις εκλογές<br /><br />Και το άλλο πού το βάζεις... Σχεδόν όλοι μου οι γνωστοί δεν μου μιλούν γιατί δεν ψήφισα το "<span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">,</span></span>" τους! <span style="font-weight: bold;">Κομμά</span>τια δηλαδή...<br /><br />Ένα ανούσιο κυκλοφοριακό κομφούζιο από οχήματα με κόρνες, φάρους, σηρήνες και σημαίες γαλανοπρασινοκιτρινοκοκκινόλευκες σε όλη την Ελλάδα. Και πορωμένοι ντελάληδες να διαλαλούν το σύνθημα που φωνάζαμε όταν κερδίσαμε το ευρωπαϊκό, με διαφορετική σημασία αυτή τη φορά...<br /><br />Κι αναρωτιέμαι α<span style="font-weight: bold;">κόμμα</span>. Τι κάνω εδώ;<br />Αλλά δεν υπάρχει τελικά ελπίδα...<br /><br />Όπως έλεγε κι ο φίλος μου ο Σπύρος:<br /><span style="font-style: italic;">"Μην προσπαθείς να μάθεις ένα γουρούνι να τραγουδάει...</span><br /><span style="font-style: italic;">Χάνεις τον καιρό σου, ενοχλείς και το γουρούνι..."</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-5503028016274191085?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-36773180852012122352007-08-27T12:05:00.000-07:002008-11-13T12:47:01.189-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/RtMgjyZshnI/AAAAAAAAAAU/lpGjgtWJ_Ik/s1600-h/ees_banner_left2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103458601937962610" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LeENBlpV1sw/RtMgjyZshnI/AAAAAAAAAAU/lpGjgtWJ_Ik/s320/ees_banner_left2.jpg" border="0" /></a><br /><div>Για να μεταβείτε στη σελίδα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού</div><div>Κάντε click <a href="http://www.redcross.gr/">εδώ</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-3677318085201212235?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-22637044678176310452007-08-27T05:59:00.000-07:002007-09-02T13:21:28.196-07:00Ο Νομός Ηλείας διανύει τις χειρότερες στιγμές της ιστορίας του.<br />Άνθρωποι καίγονται...<br />Περιουσίες χάνονται...<br />Φίλοι εγκλωβίζονται...<br /><br />65 νεκροί...<br />144 χωριά...<br />440.000 στρέμματα...<br /><br />Και το καλύτερο φινάλε:<br /><br />Την πρώτη μέρα της έξαρσης της φωτιάς, 300 εκπαιδευμένοι σαμαρείτες του Ερυθρού Σταυρού καταυθάνουν στο νομό για βοήθεια.<br />Σε ερώτησή τους στους τοπικούς φορείς "Που θέλετε να πάμε;", η απάντησή τους είναι "Δεν χρειαζόμαστε βοήθεια..."<br /><br />Την επόμενη μέρα, όλες οι τοπικές αρχές κάνουν έκκλιση για βοήθεια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-2263704467817631045?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-6869794974415811012007-08-27T05:58:00.000-07:002008-11-13T12:47:01.375-08:00<b>Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ</b><br/><a href="http://anadasosi.blogspot.com/2007/08/blog-post_264.html" target="_blank"><img src="http://2.bp.blogspot.com/_3udORYW4Ulk/RtHU9SJR1qI/AAAAAAAAAno/i8__9_mZDIU/s200/29-8-2007-small-1web.jpg"/></a><br/><br/><br/>click! on the pic.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-686979497441581101?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4457353405660542122.post-81956808758883617422007-07-10T03:16:00.000-07:002007-07-10T03:33:21.740-07:00Έχω βαρεθεί να ακούω υποσχέσεις από επιφανείς εκπροσώπους κλιμακίων της χαμηλής πολιτικής.<br /><br />Το τμήμα Πληροφορικής & Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του ΑΤΕΙ Πάτρας (παράρτημα Πύργου) συστεγάζεται με ένα ενιαίο λύκειο σε μια κτιριακή εγκατάσταση που προοριζόταν για ένα πολυκλαδικό. Δηλαδή "2 γάιδαροι συμβίωναν σε ξένο αχυρώνα...".<br /><br />Καθ' όλη τη διάρκεια των απελθόντων ετών το σκηνικό είναι γραφικό:<br />Οι φοιτητές φωνάζουν...<br />Η πολιτεία μεριμνά...<br />Τα Υπουργεία παίζει (Αττικής διαλέκτου, αλλά και Νομού)...<br />Η (ου)τοπική αυτοδιοίκηση αυτοδιοικείται παρέχοντας ακροάσεις...<br /><br />Στη συνέχεια δήμος, νομαρχία και λοιποί γηγενείς συγγενείς αιτούνται νέου τμήματος ("Μουσειολογίας, Μουσειογραφίας & Σχεδιασμού"). Που να το βάλουμε άραγε;;;<br />[(...) Σσσσσσς... Ντροπή!]<br /><br />Από την άλλη πλευρά η τοπική αυτοδιοίκηση συνεχώς αναφέρει ό,τι είναι στο πλάι των σπουδαστών. Μα αγαπητοί μου, μόνο αυτό μας έλειπε! Δύο τμήματα ΑΤΕΙ, ένα σχολείο και στο πλάι η τοπική αυτοδιοίκηση...<br /><br />Άραγε θα βγεί κάποια άκρη; Για πόσο θα κάνουμε ταλαντώσεις μεταξύ προσωρινά στεγασμένου και προσωρινά άστεγου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4457353405660542122-8195680875888361742?l=nik-pap.blogspot.com' alt='' /></div>Nikoshttp://www.blogger.com/profile/18243067227990687770noreply@blogger.com0